دریای خزر واقع در بین کشورهای ایران، آذربایجان، قزاقستان، روسیه و ترکمنستان، بزرگترین دریاچه جهان بشمار می‌آید. کل ذخایر نفت این منطقه حدود 243 میلیارد بشکه برآورد گردیده که حدود 10 میلیارد بشکه آن تثبیت شده و مابقی ذخایر احتمالی می‌باشند. انجام فعالیتهای نفتی در این منطقه به دو دلیل مشکلاتی را بوجود آورده است. یک دسته از مشکلات، ناشی از شرایط خاص این دریا از لحاظ قابلیت کشتیرانی، ناآرامی دریا، ارتفاع زیاد امواج در برخی از نقاط آن و دسته دیگر به عدم اطمینان در مورد چگونگی تعیین رژیم حقوقی دریای خزر و توجه سرمایه‌گذاران و شرکتهای نفتی به این امر می‌باشد.
در حال حاضر در ایران مطالعه اکتشافی کامل خزر جنوبی (در محدوده‌ای حدود 22 درصد از خزر) صورت گرفته و برای نخستین بار ساختارهای محتمل نفتی این منطقه برای حفاری‌های اکتشافی مشخص گردیده است. براساس این مطالعه احتمال وجود نفت و گاز در حداقل 8 بلوک آن بیشتر می‌باشد. از آنجا که اکثر این بلوک‌ها در عمق 400 تا 800 متر از سطح آب قرار دارند لذا برای انجام حفاری اکتشافی در آنها به دکلی مناسب نظیر دکلهای نیمه شناور نیاز است که جهت ساخت چنین دکلی برای حفاری تا عمق 1000 متر نیز اقداماتی صورت گرفته است. همچنین در سال 1380، در خصوص انجام لرزه نگاری سه بعدی به وسعت 2500 کیلومتر مربع به منظور تکمیل اطلاعات اکتشافی، اقداماتی آغاز گردیده است.