تاريخچه ميدان نفتي سلمان

       ميدان سلمان از يک تاقديس نامتقارن به ابعاد حدود 14 * 11 کيلومتر تشکيل شده که از سه لايه توليدي نفتي عرب تحتاني و فوقاني مربوط به ژوراسيک و لايه بوئيب مربوط به کرتاسه تحتاني و يک لايه گازي بنام خوف تشکيل يافته است.       اين مخزن در سال 1965 با حفر اولين چاه اکتشافي (2s-1) کشف و توليد از لايه عرب تحتاني آن از تاريخ ژوئن 1968 آغاز گرديد. چاههاي اوليه اين ميدان بصورت عمودي و از سکوهاي تک چاهه حفاري گرديدند (چاههاي 21 تا 2S-1  و چاه 2S-3A) و بقيه چاهها از طريق سکوي حفاريDP (چاههاي 32 تا 2S-22) و ديگر سکوهاي چاه به صورت انحرافي حفر شده اند (از چاه 33 به بعد). پنج حلقه چاه تزريق آب نيز در اين ميدان حفاري شده است (چاههاي 6 تا 2 WIW) و پنج حلقه از چاههاي نفتي نيز به تزريق تبديل شده اند.       اين ميدان با ميدان ابوالبوخوش در ابوظبي بصورت مشترک بوده و بهر ه برداري از هر دو طرف ميدان ادامه دارد. مخازن عرب فوقاني و تحتاني در سال1987 توسط شرکت مشاورتي ERC و در سال 1992 توسط شرکت HAGOORT (در رابطه با دعاوي دادگاه لاهه) ارزيابي شده است و آخرين مطالعه جامع ميدان سلمان شامل مخازن بوئيت، عرب فوقاني و تحتاني توسط شرکت مشاوره اي  JHON M.KWEE در ژوئن 1997 نهايي شده است.       طي سال 1378 به بعد که تعدادي از ميادين تحت قراردادهاي بيع متقابل قرار گرفتند، عمليات و مطالعات ميدان سلمان تحت نظرات شرکت پترو ايران و شرکت مهندسي نفت قرار گرفت که در حال حاضر بخش مطالعات اين ميدان از طرف شرکت پتروايران به شرکت مشاور تهران انرژي و آنها در اختيار شرکت فرانسوي FRANS-BASIC قرار داده اند. طي سال 1380 چاه هاي 06، 26،43،17،15،2S-45 بصورت افقي چند شاخه اي توسط پترو ايران به پيشنهاد امور فني، حفاري وتکميل گرديده اند.

/ 0 نظر / 44 بازدید